Bibliototem

Faleceu Germán Sánchez Ruipérez

2012-02-13T11:40:00.000-08:00

O editor Germán Sánchez Ruipérez, fundador do Grupo Anaya (1959) e creador no ano 1979 de Edicións Xerais de Galicia, faleceu esta madrugada aos 85 anos na República Dominicana.

A el débese tamén a Fundación Germán Sánchez Ruipérez, cuxo obxectivo é fomentar e desenvolver todo tipo de actividades culturais, en especial as relacionadas cos libros e a lectura.

Na páxina da fundación pódese aceder aos seus proxectos, recursos, boletíns, Biblioteca dixital....

http://www.fundaciongsr.com/

The Joy of Books (A alegría dos libros)

2012-02-07T03:53:00.000-08:00

Sexan Ohlenkamp e Lisa Blonder Ohlenkam foron capaces de gravar que fan os libros pola noite, cando se pecha a libraría na que están expostos e dispostos para a súa venda.
En realidade é unha montaxe para promover a libraría Type Books en Toronto, pero paga a pena velo pola súa orixinalidade e calidade. 

A técnica utilizada é 'stop motion', unha técnica de animación que consiste en aparentar o movemento de obxectos estáticos por medio dunha serie de imaxes fixas sucesivas. Para rodalo necesitáronse quince persoas durante varias noites.  

La Biblioteca Nacional cumple 300 años

2012-01-24T10:19:00.000-08:00

El pasado 29 de Diciembre La Biblioteca Nacional cumplió 300 años. A pesar de ser la Institución cultural más antigua de España, sigue conservando un espíritu dinámico y joven. Y esto porque se nutre constantemente de nuevos documentos y de nuevos usuarios.

En sus 12 plantas alberga un total de 28 millones de documentos aproximadamente, muchos de ellos de un valor incalculable. Allí se custodian manuscritos y códices centenarios, algunos ejemplares emblemáticos como el Cantar del Mío Cid, incunables y primeras ediciones de los grandes nombres de la literatura en español: Cervantes, Góngora, Quevedo, Lope, Garcilaso...

La institución cultural más antigua del país, fue fundada por Felipe V, quien quiso que los libros y las riquezas artísticas pasaran a disposición general pública para convertirse en instrumentos de renovación de la cultura nacional. Y así fue como un 1 de marzo de 1712 la entonces Real Biblioteca Pública se puso a disposición de todos.

Para hacerse una idea de la capacidad de la BNE, la cuarta más importante del mundo en cuanto a riqueza patrimonial –precedida por la Biblioteca del Congreso de Estados Unidos; la British Library y la Biblioteca Nacional de Francia– basta con este dato: los 250 kilómetros lineales de estanterías en sus sedes de Recoletos y de Alcalá de Henares. Cuando la actual sede se inauguró en 1896 contaba con siete pisos de depósito, diseñados por el arquitecto Antonio Ruiz de Salces en hierro, a la manera de Eiffel, que podían albergar 600.000 volúmenes en sus estantes. La apertura de la sede de Alcalá en 1993, supuso un depósito robotizado de más de 30 kilómetros, que ha sido ampliado en 2000 y 2009.

Con la exposición La Biblioteca Nacional de España: 300 años haciendo historia, la Biblioteca no sólo abre sus puertas sino que sale al encuentro de los ciudadanos y así lo hará a lo largo de doce meses a través de congresos, conferencias, conciertos, exposiciones, espectáculos…

El siguiente video nos permite hacer una pequeña visita.

Todo aquel que quiera felicitar a la BNE por su 300 años podrá hacerlo a través de su correo electrónico

Día internacional dos dereitos humanos

2011-12-14T03:03:00.000-08:00

O 10 de decembro celébrase o Día dos Dereitos Humanos, conmemorando o día da súa proclamación en 1948,
A Declaración Universal dos Dereitos Humanos foi aprobada pola Asemblea Xeral das Nacións Unidas o 10 de decembro de 1948 con 48 votos a favor, 8 abstencións e as ausencias de dous países membros.
Con esta declaración poñíase fin a décadas de discusión e negociación colectivas entre os países occidentais para establecer un código de conduta común a todos os países do mundo fundamentado na propia natureza do ser humano e os dereitos que en virtude dela lle eran inalienables.

Podes ler o texto do documento, presentado pola Comisión de Dereitos Humanos da ONU á Asamblea para a súa aprobación.

Para conmemorar esta data, os alumnos de 1º da ESO, dirixidos pola profesora de Educación plástica, Margarita Esteban, elaboraron carteis onde recollían e ilustraban os atículos da Declaración e tamén forraron unhas caixas cos diferentes dereitos.

Estes son algúns dos carteis.

E estes os cubos.

Guía de Nadal

2011-12-13T02:46:00.000-08:00

Di un proverbio hindú: "Un libro aberto é un cerebro que fala; pechado un amigo que espera; esquecido, unha alma que perdoa; destruído, un corazón que chora. "

O equipo da Biblioteca invítavos a que abrades un destes libros nos días de Nadal.

Felices lecturas e Felices Festas¡

Dereitos humanos e Bubisher

2011-12-09T11:32:00.000-08:00

63 anos despois da súa proclamación,segue sendo necesario lembrar esta data, 10 dedecembro, na que a Asamblea Xeral das Nacións Unidas aprobou a Declaración dosDereitos Humanos.

Necesario porque nintan sequera nos países que asinaron esta declaración están garantidos estes dereitos en igualdadede condicións para toda a poboación. Non hai máis que botar unha ollada ao noso arredor, asomarseás noticias.

Mais aínda así cabepensar que un outro mundo é posible, que hai arrecendos espallados no ar que nos permiten prenderunha candea pola esperanza, por estas xeracións, hoxe nen@s, adolescentes, que medran nasnosas aulas, ao abeiro das nosas Bibliotecas -das súas lecturas, da súa información, da súaformación- nen@s e adolescentes que se implican ilusionad@s e con empeño en proxectos coma"Coñecernos para querernos", nun intercambio persoal ede coñecementos con nen@s dos campamentos saharahuis, para quenes a apertura dunhabiblioteca con (o Bubisher) ou sen (O Niñodo Bubi) rodas, supón moito máis que un mundo de oportunidades. Para acceder áilusión, aos soños, á formación, ao coñecemento doutras culturas, doutro idioma.

E con esa candeaacesa, brincan faíscas que prenden en case un cento de Bibliotecas EscolaresGalegas, que por todo o país escollen cada unha un fermoso álbum ilustrado paraagasallar a ese recén estreado Niño do Bubi, porque, coma nas nosas propias Bibliotecas, todainauguración é unha festa. A esa festa que é a lectura, nesas bibliotecas acubilladas na area,queremos enviar estes álbumes como aves portadoras de boa sorte, como bubishers* cheos de cor, imaxes, historias. Porque asnosas bibliotecas, @s nos@s lectores e lectoras, compartimos co Bubisher, cos lectores e lectoras das súas bibliotecas acrenza firme nos Dereitos Humanos, dende o seu 1º artigo: "Tod@snascemos libres e iguais en dignidade e dereitos"

* O bubisher

(Oenantheleucopyga e Oenanthe leucura) é un paxa

riño tímido que vive na Península e tamén en África, aquí chamámoslle collalba negra e no Sáharao seu nome significa paxaro da boa sorte, no dialectohassaní é Bubchir بوبشير (o da boa nova) porque adoitaaniñar e criar despois das choivas, o que quer dicer que medrará a herba, algo moi importante paraquen ten gando.

Bubisher é tamén o nome dun autobús-biblioteca quecircula entre os campamentos do Sáhara para levar lectura e información. Ou sexa, unha biblio...pero con rodas!!!

Se queredes unirvos áiniciativa de Álbumes para o Bubisher, sótedes que poñer os vosos datos xunto ao resto das Bibes Galegas.

Música eDDHH

Texto de Maribel Serantes (CEIP Os Casais)

Neste video podedes ver o Bubisher

Actitude 2.0

2011-11-24T14:32:00.001-08:00

Mirade que pasou no VI Encuentro Internacional EducaRed 2011, que trataba da Actitude2.0. A verdade é que a actitude foi boa, tanto dos poñentes, docentes e dos "espontáneos", sobre todo destes. Xa veredes...

Rock dos elementos (químicos) e outras cantadas

2011-11-11T10:27:00.000-08:00

Semana da Ciencia

2011-11-07T11:48:00.000-08:00

Un ano máis celebramos a Semana da Ciencia. Nesta ocasión os protagonistas non poden ser outros que a Química e Marie Curie.

A ONU declarou 2011 como Ano Internacional da Química, co obxectivo de mostrar e celebrar os logros da Química así como a súa contribución á humanidade. No ano 2011 se conmemora o centenario da concesión do Premio Nobel de Química a Marie Curie, a primeira muller en obter tan prestixioso recoñecemento. Ademais, se cumpre o centenario da fundación da Internacional Association of Chemical Societies, precursora da Unión Internacional de Química Pura y Aplicada e mesmo celébrase o 350 aniversario da publicación do libro de Robert Boyle, The Sceptical Chymist (1661), que marca a orixe da Química como ciencia moderna.

A química non é algo alleo a nós. Poderiamos dicir que somos química, que estamos formados por elementos químicos e que os nosos comportamentos obedecen a reaccións químicas. O lema do Ano Internacional da Química é “Química: a nosa vida, o noso futuro”.

A nosa Biblioteca quixo sumarse a esta conmemoración con diferentes actividades:

Unha exposición, titulada "Entre moléculas", cedida por CSIC. A mostra está formada por 22 paneis que, de xeito divulgativo e didáctico, dan unha visión xeral da química e das súas aportacións ao longo da historia e en diferentes campos. Podes visitar a páxina http://www.quimica2011.es/

Esta exposición complétase con outra, elaborada dende a Biblioteca, que trata da Química na vida cotiá (alimentación, deporte, arte, fogar, saúde, transporte...)Aquí tedes unha pequena mostra.

Libro cós premios Nobel de Química.

Unha homenaxe á Marie Curie.

Un concurso, no que haberá 5 probas, unha por cada día da semana, en tres niveis diferentes (1º e 2º ESO, 3º e 4º ESO e Bacharelato). Esta é a convocatoria:

Unha selección de libros de Ciencia.

E un panel con Novas de Ciencia que poderá aportar calquera membro da comunidade educativa.

Recursos TIC para Bibliotecas escolares

2011-11-06T11:54:00.000-08:00

Si estáis buscando Recursos para la Biblioteca y disponéis de algo de tiempo para bucear en la Red no podéis perderos el blog de Jorge Pedrosa Rúa que tiene un montón de enlaces interesantes y mucha información que servirá de ayuda. Está en el siguiente enlace:

http://cuadernodejorgepedrosa2.blogspot.com/

Ha sido una sorpresa muy agradable encontrarlo...

24 DE OUTUBRO, DÍA DAS BIBLIOTECAS

2011-10-23T11:30:00.000-07:00

Hoxe conmemórase, un ano máis dende a súa creación en 1997, o Día da biblioteca. E nós queremos celebralo invitándovos a visitar a biblioteca do noso centro, a ollar os seus libros, a levarvos para casa algún que vos interese, para que o disfrutedes, para que aprendades con el.
Normalmente é a Biblioteca a que xenerosamente nos ofrece todos os seus materiais para conmemorar datas claves, premios, centenarios de autores.... ou para montar exposicións temáticas. Hoxe a homenaxeada é ela.
Aínda que está invitada a esta celebración toda a comunidade educativa, haberá unha visita guiada da biblioteca para os alumnos de 1º ESO, por ser novos no centro, que recibirán a nova Guía da biblioteca, deseñada pola profesora de Plástica, Margarita Esteban.
Esta é a nova Guía:

As bibliotecas escolares despiden a María Dolores

2011-09-16T02:55:00.000-07:00

Comezamos o curso con tristeza.

Temos que despedir á compañeira Mª Dolores Martínez Tobío, docente no IES Luis Seoane de Pontevedra e responsable da biblioteca escolar do centro. Hai só uns meses que Mª Dolores nos puxo a Salvar Libros por centros de toda Galicia. Salvar os libros que valen a pena, as linguas nas que se escriben eses libros, as bibliotecas nas que se gardan... a memoria dunha mestra que día a día traballou a favor da cultura e a educación.

Este é un documento colaborativo como tantos outros nos que Mª Dolores adoitaba participar co seu habitual entusiasmo. Desgraciadamente convocounos hoxe a súa despedida e pensamos nesta pequena homenaxe que xorde da mesma rede que ela axudou a tecer. Canto tempo e ilusión dedicados a Biblioiris, a súa bitácora vinculada á biblioteca escolar do instituto! Por iso os nosos blogs lamentan hoxe a súa ausencia. Por iso esta entrada será publicada por moitos outros centros, ademais dos que aquí figuran. Esperamos que este documento saiba representar tamén a tantas persoas que, desde a rede PLAMBE das bibliotecas escolares galegas, desexan expresar o seu pesar e as súas condolencias á familia e amigos da nosa compañeira. Son tantos os centros que a súa relación excede as dimensións deste documento.

Grazas Mª Dolores polas palabras, polas reflexións, polas propostas, polo tempo, polo que fixemos xuntos e que permitirá seguir camiñando pola ruta das bibliotecas escolares.

Cristina Novoa

Pilar Sampedro

Asesoría Bibliotecas Escolares

Imaxe das ligazóns: Rapaza lendo. Gustav Adolf Hennig

2011-09-16T02:49:00.000-07:00

Biblioman-Bibliowoman

2011-08-14T01:58:00.000-07:00

Con este vídeo o IES Fontem Albei gañou o Premio do público no festival audiovisual galego OLLOBOI.
En clave de humor, reflexa moi ben o estado fisico-psíquico no que nos atopamos os responsables das bibliotecas escolares, sobre todo no mes de maio cando temos que loitar contra o tempo- que é o que é- para facer avaliacións do traballo da biblioteca, da Hora de ler, perseguir aos morosos, colocar libros, elaborar Guía de lectura para o verán, deseñar as liñas prioritarias de actuación para o próximo curso, facer a Memoria do PLAMBE...., e seguir coas entradas no blog (nós non poidemos, non dabamos máis) e o resto das tarefas cotiás da Biblioteca: préstamos, devolucións, catalogacións, dinamización..... E non descoidar o noso traballo de profes: preparar clases, elaborar materiais, exames,corrixir, avaliacións de 2º de Bacharelato......
Todos somos Biblioman. Ou non?
Como estivemos a facer unha cura de reposo, por prescipción facultativa, non fomos quen de facer esta entrada ata hoxe.

Xornadas dos Clubs de Lectura

2011-07-14T01:07:00.000-07:00

Mostramos algunhas fotos das IV Xornadas dos Clubs de Lectura que nos cedeu xenerosamente Emilio Roca https://picasaweb.google.com/107591178269809352328/XornadasClubsLectura10611?authkey=Gv1sRgCJWVl-u3xI7_ogE#5617353419975472354

A insoportable levedade das bibliotecas escolares galegas

2011-06-01T11:50:00.000-07:00

Ante a previsible retirada de formadores específicos no ámbito das bibliotecas escolares no Servizo de Formación do Profesorado, no Centro Autonómico de Formación e Innovación e nos centros de formación e recursos dependentes da Dirección Xeral de Educación, Formación Profesional e Innovación Educativa, segundo o borrador da orde que convocará concurso público de méritos para cubrir postos de persoas directoras e asesoras nestes centros queremos manifestar o seguinte:

Hai proxectos que nacen marcados pola vulnerabilidade e a razón desta circunstancia non ten nada que ver coa falta de rigor ou a pouca entrega das persoas que os poñen en marcha. Máis ben ten que ver co feito de que nacen destinados a nadar contra corrente. Con todo, esa é a principal razón da súa existencia: xorden porque responden a unha necesidade non satisfeita pero compartida por un número crecente de persoas que senten que é posible compartir e facer viable o proxecto xuntos. Así naceu o movemento que cristalizou na iniciativa que todos coñecemos como PLAMBE. De xeito que dende hai algúns anos, esa iniciativa levou o mellor da creatividade e o esforzo de moitos docentes que xenerosamente regalaron o seu tempo e a súa capacidade de formar equipos e ilusionar a outros docentes en centros e centros de toda a nosa comunidade. Xuntos aprendemos a ser rigorosos e esixentes nos nosos proxectos, a crear espazos de aprendizaxe colaborativo, de cambios de estratexia, de achegamento ás novas tecnoloxías, de racionalización na xestión da información. Que ninguén se equivoque: os responsables das bibliotecas escolares non son seres evanescentes perdidos en vanas quimeras que tentan “roubar” horas a materias “importantes” para que o alumnado esmoreza entre mundos de ficción. Nada máis lonxe da realidade. Nun centro onde hai un equipo que xestiona a biblioteca de forma eficaz nótase. Os fondos adquírense con criterio, establécense acordos para xestionar a información, créanse espazos de colaboración e docencia compartida. Non é doado porque a maquinaria educativa ten unhas inercias difíciles de combater. A pesar de todo, estes docentes fórmanse e exercen a súa dura misión en horas non retribuídas, roubadas ás súas familias, ao descanso, ao lecer. Fomos coordinados con rigor e seriedade pola Asesoría de Bibliotecas Escolares pero sempre nos faltou o marco legal axeitado. A nosa misión é dura porque queda moito por definir. Na nosa inxenuidade e boa fe esperabamos conseguir progresivamente tempos e formación para seguir mellorando na nosa función se demostrabamos que eramos rigorosos e eficaces. Os nosos méritos como colectivo son dabondo coñecidos polos nosos gobernantes e acreditados por diferentes administracións e ámbitos a nivel estatal. Os numerosos e constantes premios anuais de boas prácticas concedidos polo Ministerio de Educación y Ciencia non caeron do ceo. Durante todos estes anos a formación recibida foi fundamental para levar a cabo actuacións rigorosas e enfocadas na dirección correcta.

Sabemos das cuantiosas axudas que a Dirección Xeral de Educación, Formación Profesional e Innovación Educativa, destina a outros proxectos, dos incentivos para a elaboración de contidos dixitais por parte das empresas editoriais, entre outras iniciativas. Non sería tamén interesante fomentar a produción de materiais propios e promover desde cada centro a estandarización de procedementos que axuden a xestionar a información entre o noso alumnado sen confiar todo a eses materiais externos que proceden da industria editorial, por valiosos que poidan ser? Por que non seguir aproveitando a experiencia e valía dos equipos das bibliotecas escolares nestes cometidos?. O noso empeño sempre foi crear nos centros pequenos focos que tentan estender esas boas prácticas de innovación e excelencia. Non entendemos este novo e repentino xiro na política de formación desta Dirección Xeral. Non nos parece xusto posto que, podemos dicir honestamente que, pola nosa banda, cumprimos con fartura. Ao desmantelar as estruturas que nos sosteñen o deterioro será proporcional ao entusiasmo e o esforzo investidos: inmenso e imparable. Algúns lembramos como o noso Conselleiro lanzou un bico ao aire ao despedirse dos asistentes aos últimos encontros despois dunhas entusiastas palabras de eloxio polos éxitos logrados polas bibliotecas escolares galegas a nivel estatal. Onde quedou ese entusiamo? Que interpretación debemos facer? O noso país pode permitirse tirar pola borda todo este traballo? E nós?. En que situación quedaremos agora diante das nosas comunidades educativas se despois de tanta insistencia é a propria Consellería a que nos invisibiliza?.

Colectivo dos equipos das bibliotecas escolares integradas no PLAMBE (Plan de Mellora das Bibliotecas Escolares Galegas)

SALVANDO LIBROS. DIA DAS LETRAS GALEGAS 2011

2011-05-13T02:50:00.000-07:00

SALVANDO LIBROS

Que libro salvarías ti?

O cartel da presentación da exposición, que explica o obxectivo da mesma, así como os carteis individuais onde se salvan os libros, foron deseñados por Jaime Eizaguirre Santillán, arquitecto e debuxante, que xa colaborou xenerosamente o ano pasado coas Bibliotecas escolares e que é fillo do noso querido compañeiro e tamén artista Santiago Eizaguirre.
Estes son os carteis, que recollemos do blog mesturas http://mesturas.blogspot.com/2011/05/letras-galegas-2011-salvando-libros.html

E neles salváronse moitos libros "en risco de se extinguir" ( recollendo a idea da obra de Ray Bradbury, Farenheit 451) . Nunha primeira fase os "salvadores" foron os alumnos e algúns profesores do noso centro, que memorizaron un pequeno fragmento do libro escollido para que non se perderan no olvido. E, entre todos os libros memorizados, elixiron estes dous, como representativos do noso Instituto.

Esto é unha pequena mostra de todos os salvados.

E agora a escolma dos centros.
Esta é a escolma dos libros que representan aos centros de Ensino Secundario e a persoeiros do mundo da ciencia, literatura, etc.

Esta é a escolma de libros salvados polos centros de Educación Infantil

Esta é a escolma de libros salvados nos centros de Educación Primaria

Hai que felicitar a Sabela y Dolores, que coordinaron esta actividad desde o IES Luis Seoane de Pontevedra e a Escola Unitaria de Vide, respectivamente e, unha vez máis, a Jaime Eizaguirre.

CEDOFEITA, as raíces medievais.

2011-05-05T03:42:00.000-07:00

CEDOFEITA, as raíces medievais é unha exposición que nos lembra un dos elementos senlleiros do pasado de Lérez que os documentos medievais identifican como CASTELLUM de CITOFACTA que, co paso do tempo, rematou sendo coñecido por CEDOFEITA.
Nela móstrase unha serie de documentos que falan da súa importancia estratéxica e da súa antigüidade, asi como dos momentos en que foi motivo de disputas e escenario de loitas entre Afonso Henriques de Portugal e Fernando II, rei de Galicia e León.
Completan a exposición lendas do monte Castelo, lugar onde se erguía a referida fortificación e outros elementos arqueolóxicos da zona.
Feito por Xaime Iglesias González, profesor de Lingua e Literatura Galegas.

Premio Cervantes 2010: Ana Mª Matute. Exposición 4º ESO

2011-05-05T01:40:00.000-07:00

Los alumnos de 4º ESO dirigidos por la profesora Dª Mercedes Jiménez, de Lengua y Literatura Castellanas, expusieron en el hall del Instituto sus trabajos sobre Ana Mª Matute, Premio Cervantes 2010.

2011-04-15T03:53:00.001-07:00

Encontros do plambe

2011-04-12T01:55:00.000-07:00

Os días 7 e 8 de Abril tiveron lugar en Santiago os Encontros do plan de mellora de bibliotecas escolares, onde acudimos os responsables de ditas biliotecas. Alí compartimos experiencias, preocupacións e tamén unhas risas na hora da comida e na sobremesa, ou millor, na "sobreherba". Hai fotos feitas por Loly, que podemos ver no blog O Segrel do Penedo. Aquí vai unha mostra

Este foi o programa. E estes os materiais aos que se pode acceder como convidado.

Parabéns as organizadoras, Cristina e Pilar.

Neira Vilas e os libros

2011-04-11T02:32:00.000-07:00

O venres 8 de Abril Xosé Neira Vilas pechou os Encontros do plan de mellora de bibliotecas escolares, que tiveron lugar en Santiago os días 7 e 8. O autor de Memorias dun neno labrego falou da súa relación cos libros e coa lectura. E coma Balbino, tirou da súa memoria para contar, nun tono distendido e amable, dende o esforzo que tiña que facer para chegar á escola (8 kilómetros de distancia a separaban da súa casa) ata a importante labor que fai a actual Fundación Neira Vilas polo fomento da lectura.

Polo camiño mostrou o seu interese por difundir o libro galego por toda América, que lle levou a fundar en Arxentina, xunto coa súa compañeira Anisia, unha distribuidora, Follas Novas. Confesou que emigrou a Arxentina "en certo sentido, para achegarse aos libros". En Cuba foi redactor da revista infantil Zunzún, da que mostrou entusiasmado un volume. Lembrou anécdotas que nos fixeron rir e tamén emocionar.
Neira Vilas comezou dicindo que non sabía moi ben que facía el nos Encontros. Seguramente o sabía e nós tamén. Dende a súa infancia tivo unha relación moi estreita cos libros e coas bibliotecas. A sede da súa Fundación atópase na casa onde naceu, onde descubreu a escrita e onde agochaba libros baixo as tellas. Herdouna dos seus pais e doouna xenerosamenta á Xunta de Galicia coa única condición de que fose utilizada como bilioteca pública. E así é. Ten 230 usuarios rexistrados e a ela acoden lectores de todas as idades dende unha distancia de ata dez quilómetros.

A miña biblioteca

2011-04-04T01:31:00.000-07:00

Como é a túa biblioteca? Quen son os teus autores preferidos? Que libros recomendarías aos teus amigos? Que relato te rescatou do aburrimento? Que poema te fixo soñar?
Se queres compartir todo isto, podes participar no concurso A miña biblioteca. Animate!
As bases son:

Como este ano o Día do Libro (data que queremos celebrar con diferentes actividades, entre elas este concurso) coincide coas vacacións de Semana Santa, temos que esperar á volta para publicar os traballos.

Bibliotecas dixitais

2011-04-01T03:01:00.000-07:00

Dispoñemos de amplos recursos na páxina seguinte:

http://www.escritores.org/index.php/recursos-para-escritores/bibliotecas-digitales

TRADUTOR

2011-03-21T02:52:00.001-07:00

Chimamanda Adichie: O perigo dunha historia única | Video on TED.com

2011-02-16T02:36:00.000-08:00

Cando miramos nunha soa dirección, vemos unha historia única; pero se miramos a noso arredor, descubrimos moitas historias. Se escoitamos unha soa historia sobre un lugar ou unha persoa, corremos o risco de caer en tópicos e en incomprensión, porque as nosas vidas e as vidas dos outros están confeccionadas por moitas historias. "A historia única crea estereotipos, que fan da historia unha única historia". Así o afirma a escritora de orixe nigeriano, Chimamanda Adichie, nesta conferencia que vos invitamos a que veais e escucheis. O vídeo inseriuno no seu Blog Ramón Lobo, xornalista do país e José Rosales engadiu a posibilidade de ler sustítulos

Biblioteca del monasterio de Wiblingen

2011-02-03T01:22:00.001-08:00

Aquí vos deixo unha presentación que merece a pena ver:

Biblioteca del monasterio de wiblingen

View more presentations from Blanca Viacava.

Parabéns aos premiados no Cuarto Concurso de Interculturalidade

2011-01-31T03:33:00.000-08:00

No Cuarto Concurso de Interculturalidade do Concello de Pontevedra, no que podían participar os alumnos de Secundaria na modalidade de

BANDA DESEÑADA,

acadaron o PRIMEIRO E SEGUNDO PREMIO, respectivamente:

Coa obra ABDOU: Juan Santos Suárez, Alejandro López Meira e

Manuel Parada Martínez.

Coa obra LA NIÑA Y LOS BALONES: Daniel Sobral Garrido, Iria González Farré e Kimberly Zurbano de León.

Todos eles, alumnos nosos do grupo 1ºESO-D, foron convidados e orientados pola profesora Dª Margarita Esteban Muñecas. ¡PARABÉNS!

Nas fotografías pode verse a entrega de premios a cargo da Concelleira de Benestar Social, Dª Margarita Castejón.

Parabéns aos premiados no Cuarto Concurso de Interculturalidade

2011-01-31T03:16:00.001-08:00

Unha longa viaxe

2010-12-14T01:36:00.000-08:00

Semella fóra de lugar falar da transmisión textual nunha época na que a reprodución de textos e imaxes é un xogo de nenos. Pero non sempre foi así de doado. Houbo un tempo no que só a copia manual permitiu que un legado cultural como o clásico e o altomedieval traspasase os séculos e chegase ata a imprenta. A partir de aí xa foi outro cantar.

Ata entón os libros escaseaban, facíanse lecturas públicas e ter un libro “para min só” era extravagante. Por iso aquel rapaz púxose a berrar pola rúa porque vira a un home (¿S. Agustín ou S. Isidoro?, non me lembro) lendo na soidade da súa casa.

Unhas veces a ignorancia, outras, o prexuízo contra o pagán, outras, a escaseza do soporte para a escritura (o pergamiño era caro e o papel non se coñeceu como tal en Europa ata o século XIV) condenaron a textos clásicos a desaparecer baixo unha capa de verniz, ou por un raspado, para poder escribir por encima. Estes textos coñécense como “palimpsestos” (palim, ‘de novo’ + psao, ‘borrar’). O tratado de Cicerón Sobre a República está “debaixo” do Comentario aos Salmos, de S. Agustín (á esquerda).

Aquí podemos ver o aspecto orixinal dun texto medieval (arriba), debaixo do que se atopaba unha obra de Arquímedes, visible despois de aplicarlle técnicas actuais (abaixo).

O Renacemento e o século XVIII foron os momentos que rexistraron o comezo do interese por rescatar eses textos soterrados, aínda que foi no século XX cando os métodos fotográficos e os raios ultra-violetas produciron resultados satisfactorios, sen danar os orixinais.

Había, pola contra, lugares nos que se realizaba un intenso traballo de copia de obras clásicas e medievais. Tratábase dun traballo artesanal, coas imperfeccións que iso supón, que dou lugar a un axioma, reflexo das vicisitudes da longa viaxe a través dos séculos: “Toda copia ten, alomenos, unha diferencia respecto do seu modelo” (que pode, á súa vez, ser copia doutro,… e así ata o orixinal).

Queda moi ben recollido o traballo dos copistas na película sobre a novela “El nombre de la rosa”, de Umberto Eco. Vellos, e miopes, monxes que á luz dunha candea, cansados ó remate dun longo día de traballo e oración, e somnolentos por térense erguido a cantar maitines antes do amencer, adican as últimas horas da xornada a copiar textos que ás veces seica nin entenden, porque están escritos con abreviaturas e signos de non moi clara interpretación.

Non hai, por suposto, ningún orixinal de época clásica. As copias máis antigas de obras tan emblemáticas como a Guerra Civil, de César, ou As metamorfoses, de Ovidio son dos séculos X ou XI.

Dispoñer, para a súa edición, dun “modesto” orixinal do século XIII, (imaxe dereita) sabendo que non hai intermediarios nin erros que non sexan do autor, é un privilexio. E se o que conta viña de acontecer xusto antes de que el o redactase, dálle a un a sensación de que viaxa no tempo ata ese momento, que fala co autor e contempla os feitos. E se, por riba, fala do Camiño de Santiago…

O que non podemos esquecer é que a transmisión textual manual e a labor dos copistas, con todas as súas imperfeccións, constitúen para nós unha parte importante da cultura que está na base da nosa forma de ser e de pensar.

A viaxe polo tempo non se fixo sen problemas e nel deixáronse anacos que nos empecen coñecer hoxe en día o estado orixinal de calquera texto escrito antes de Gutenberg.

Lecturas para Nadal

2010-12-13T02:01:00.000-08:00

Esperamos que nesta selección de libros atopedes algún que vos faga disfrutar, soñar, rir, pensar...Bo Nadal.

Cómic

Aya de Yopougon de Marguerite Abouet. Norma

Aia, Adjoua e Bintou son tres amigas do barrio de Yopougon, en Costa de Marfil. Son novas, guapas e ten ganas de facer cousas: unha prefire bailar, outra saír con rapaces, e outra estudar para ser algo máis que un ama de casa. O único que queren é vivir as súas vidas, e iso xa é moito. A través do debuxo de Clément Oubrerie, Marguerite Abouet móstranos o día a día da xente de África, onde non todo é guerra e violencia, onde tamén hai un espazo para divertirse e vivir en paz, cos pequenos problemas de cada día.

El local / Gipi. Sinsentido

O local é o mundo dentro do cal crecen desexos e esperanzas, aínda que tamén desilusións. En cinco cancións relátase o malestar, as decepcións e os sentimentos contraditorios que habitan o ánimo de catro adolescentes que buscan un exutorio na música. Unha música que se berra, que sae case a golpes dos instrumentos,

Os cinco narradores de Bagdag de Fabien Velhmann y Frantz Duchazeau. Faktoría k

Nazim, Tarek, Anouar, Wahid e Ahmed son cinco contadores de historias, afanados na busca do mellor conto do mundo, para gañar o reto proposto polo califa de Bagdad e con el, lograr fama e riquezas.

Narrativa xuvenil

El diablo de los números de Hans Magnus Enzensberger. Siruela

A Robert non lle gustan as Matemáticas porque non as acaba de entender. Pero unha noite soña cun diaño que lle fai un percorrido novo e apaixonante a través do mundo das Matemáticas e lle fai entusiasmarse polos números.

Calpurnia Tate de Jacqueline Kelly. Roca Editorial

Calpurnia Virginia Tate ten once anos e é a menor de sete irmáns. Corre o ano 1899 nunha pequena vila de Texas e Calpurnia está moi interesada en todo o que concirne ao mundo natural, á súa investigación e o seu ámbito. Axudada polo seu avó, un ser bastante túzaro cun laboratorio propio, irá coñecendo a Darwin e as súas teorías, as diversas especies e subespecies que conviven con ela.

Jan estivo alí de Xosé A. Neira Cruz. Galaxia

Dentro das grandes obras de arte habita un enigma. Un misterio chamado a perdurar ao longo dos séculos. Así sucede no marabilloso retrato do matrimonio Arnolfini, que Jan van Eyck pintou en 1434. No fondo deste cadro hai unha sorpresa, e desa sorpresa naceu esta historia.

O señor Ibrahim e as flores do Corán de Eric-emmanuel Schmitt. Faktoría k

A acción sitúase no París dos anos 60, onde se produce o encontro de dúas culturas representadas por Momo, un rapaz de 13 anos xudeu e polo señor Ibrahim, un tendeiro musulmán, entrado en anos. Estas dúas persoas saberán transcender os clixés das culturas, os prexuízos das relixións e encontrarse nunha viaxe común pola vida que aos dous lle encherá de felicidade. As persoas están por enriba das culturas parece ser unha das posibles mensaxes esperanzadoras desta conmovedora historia.

Un saco de canicas de Joseph Joffo. Grijalbo

O perruqueiro Joffo, un honrado xudeu establecido no París ocupado polos nazis, decide dispersar a súa familia para evitar o cruel e previsible destino que lle espera. Os seus fillos Joseph (o autor desta obra) e Maurice teñen, con dez e doce anos, que sobrevivir sós nun universo alporizado, no que a barbarie, a amizade, a picaresca e, sobre todo, o medo impoñen unha soa lei: a supervivencia.

Anxos en tempos de chuvia de Miguel Vázquez. Xerais

Unha rapaza e tres rapaces morren na madrugada dun sábado nun accidente de automóbil. Moncho, irmán de Anxos, a rapaza falecida, non quere aceptar as explicacións oficiais sobre a causa do accidente. Moncho entra no cuarto da súa irmá. Pasa de novo a ollada polo cuarto. Pero agora é diferente, agora sabe que está a buscar algo. É coma un investigador, si, coma un detective que anda na procura de pegadas. Pero, en certo modo, coma un detective ó revés, porque o que Moncho busca non son as pegadas dun crime, senón pegadas dunha inocencia.

Cartas de inverno de Agustín Fernández Paz. Edicións Xerais

Despois dunha longa estadía en Québec, o escritor Xabier Louzao volve a Galicia e atopa as cartas que o seu amigo Adrián lle escribira na súa ausencia. Unhas cartas que, nunha espiral de enigmas, descobren os estraños sucesos que está a vivir Adrián na súa nova casa e que levan a Xabier a acudir na súa axuda. Pero alí, na vella casa colonial, os dous amigos terán que enfrontarse a misterios que tal vez as persoas nin tan sequera somos quen de imaxinar.

Lúa do Senegal de Agustín Fernández Paz. Xerais

Khoedi, unha nena de dez anos, ten que deixar a súa casa do Senegal para instalarse en Vigo, a cidade onde seu pai xa leva varios anos emigrado.

Arquímedes el despistado de L. Blanco Laserna, El rompecabezas

Aínda que tivese pinta de pasarse o día nas nubes, na xigantesca barba de Arquímedes non había un só pelo de parvo. Podía levantar barcos coa forza dunha man, foi un dos máis grandes detectives da historia e enxeñoullas para defender a súa cidade de todo un exército coa única axuda duns espellos. Así que cando dixo: "Dádeme unha panca e moverei o mundo". moitos botáronse a tremer e ninguén quixo deixarlle unha.

Hipatia la maestra de Florenci Salesas Pla, El rompecabezas

Xogar con números era a diversión favorita da pequena Hipatia de Alexandría. " As matemáticas non menten! ", dicía, e por iso de maior chegou a ser a profesora e científica máis grande do seu tempo. Ademais era intelixente, guapa, xenerosa, refinada e valente; en fin case perfecta.

(+ de 14 anos)

Made in Galiza de Ioalanda Zúñiga. Galaxia

Un libro de historias orixinais como cada unha das persoas e dos pobos que coñecemos ou soñamos: únicos. Un libro que conta contigo para ler o mundo con palabras que tamén son túas. Un libro difícil de soñar, como a vida mesma.

Periferia de Iolanda Zúñiga. Xerais

Luciana e Brown unen os seus destinos, marcados polo amor, o narcotráfico e a violencia, nos límites dunha das favelas de Sao Paulo. Alí na periferia desordenada da megalópole transcorre esta historia, escrita ao ritmo do rap. Novela polifónica, con constantes referencias á cultura popular, á cultura de masas, á música, aos medios, á publicidade, ao cine, ao fútbol.

Amor de tango de María Xosé Queizán. Xerais

Novela que reconstrúe o Vigo da república e da represión franquista a través dos recordos de Margot, unha das protagonistas. É a novela das mulleres que durante os esperanzados anos 20 e 30 foron rapazas activas, ilusionadas e decididas a descubrir o mundo. É a novela das traballadoras que espertaron á vida naquela urbe pioneira, atlántica e liberal que era o Vigo de preguerra. É a novela das obreiras das fábricas de sardiñas que están estreitamente ligadas ao desenvolvemento industrial da cidade e da ría. É a novela dos trasatlánticos, das fábricas de salazón, do Cable Inglés, das grandes Navieiras, da emigración, do Berbés.

Pan con xamón de Charle Bukowski. Faktoria K de libros

Relato autobiográfico no que Charles Bukowski narra, a través do seu propio alter ego, Henry Chinaski, o seu paso pola infancia e a adolescencia. A obra transcorre na cidade norteamericana de Los Angeles durante os anos da Grande Depresión. O novo Henrio mostra a sordidez na que malviven as clases máis baixas, desocupadas e sufocadas pola crise económica. Un mundo atroz, personificado na brutalidade do
pai, a submisión da nai, o sadismo dos nenos... Un mundo no que hai moi poucas posibilidades de fuga.

El misterio de la cripta embrujada de Eduardo Mendoza. Seix Barral

Las enigmáticas desapariciones de niñas del colegio d elas madres Lazaristas de San Gervasio son el punto de inicio de la aventura indagatoria que tiene como protagonista a un cliente del manicomio, quien, obligado a convertirse en investigador, se verá envuelto en toda clase de percances de los que logrará salir llevando a cabo su cometido y descubriendo una intrincada farse de gente pudiente.

Fábulas morales de GraSSA Toro. A buen paso

Una joya literaria por su lenguaje, que aúna la capacidad de síntesis de la fábula sin huir de la emoción poética. Estas fábulas modernas, protagonizadas por animales humanizados, plantean conflictos morales de la vida cotidiana que se resuelven casi siempre con sorpresa, ironía o incredulidad. Las ilustraciones son cómplices inseparables del texto.

La ladrona de libros de Markus Zusak. Lumen

Érase unha vez un mundo onde as noites eran longas e a Morte contaba a súa propia historia. Érase unha vez unha ladroa que roubaba libros e regalaba palabras. Una novela preciosa, tremendamente humana e emocionante, que describe as peripecias dunha nena alemá de nove anos dende que é dada en adopción pola súa nai ata o fnal da II Guerra Mundial. A súa nova familia, xente sinxela e nada afecta ao nazismo, a ensina a ler e, a través dos libros, Rudy logra distraerse durante os bombardeos e combater a tristura. Pero é o libro que ela mesma está a escribir o que fnalmente lle salvará a vida.

Papel mojado de Juan José Millás.

Partindo dun argumento típico de novela policíaca -un asasinato que parece suicidio e un asasino que nunca o parece-, aborda Millás un tema á vez psicolóxico e literario: o do conflito entre o que se é e o que se quere ser ou, se se prefire, as relacións entre aparencia e realidade, que é tanto, como dicir: a razón de ser da literatura. Cun estilo áxil e cheo de rexistros, mestura de parodia e melodrama, humor e ironía, lirismo e cínico sarcasmo, avanza o relato entre diálogos brillantes, metáforas surrealistas e ecos da novela negra, levando ao lector ata un final sorprendente, insólito, case borgiano

A aventura que narra esta novela empeza no Congo en 1903 e remata nun cárcere de Londres, unha mañá de 1916. Aquí cóntase a peripecia vital dun home de lenda: o irlandés Roger Casement. Heroe e vilán, traidor e libertario moral e inmoral, a súa figura múltiple apágase e renace tras a súa morte. Casement foi un dos primeiros europeos en denunciar os horrores do colonialismo con argumentos.

Poesía

Oda a una estrella de Pablo Neruda y Elena Odriozola. Libros del Zorro Rojo

Ao contrario que a princesa do poema de Rubén Darío, que rouba unha estrela do firmamento para facerse un pasador, o protagonista deste poema, sen
rima, toma unha estrela do ceo, pero o seu fulgor lle resulta tan insoportable e absorbente que debe abandonala.

Antología poética (Edición especial) de Miguel Hernández. Espasa-Calpe

Papel mojado de Juan José Millás. Anaya

Partiendo de un argumento típico de novela policíaca —un asesinato que parece suicidio y un asesino que nunca lo parece—, aborda Millás un tema a la vez psicológico y literario: el del conflicto entre lo que se es y lo que se quiere ser o, si se prefiere, las relaciones entre apariencia y realidad, que es tanto como decir: la razón de ser de la literatura. Con un estilo ágil y lleno de registros, mezcla de parodia y melodrama, humor e ironía, lirismo y cínico sarcasmo, avanza el relato entre diálogos brillantes, metáforas surrealistas y ecos de la novela negra, llevando al lector hasta un final sorprendente, insólito, casi borgiano.

El Quijote

2010-12-12T11:37:00.000-08:00

En esta página de la Biblioteca Nacional puedes entrar en el Quijote Interactivo, donde se nos ofrece la primera edición digitalizada de El Ingenioso Hidalgo Don Quijote de la Mancha. Se puede leer en versión original o en castellano actual. Tiene otras opciones, como un mapa donde se señalan los lugares en los que acontecieron las aventuras del Quijote, una galería con diferentes ediciones (desde 1605 a 1927), así como un acercamiento a cómo era la vida en el s. XVII, música medieval, etc.

http://quijote.bne.es/libro.html

“Ex libris gallaeciae. Dos libros de Galicia”

2010-12-09T12:06:00.000-08:00

Codex Calixtinus

O arquivo da Cidade da cultura de Galicia inaugurou o 25 de Novembro unha exposición que baixo o título Ex libris gallaeciae. Dos libros de Galicia recolle unha escolma de 83 libros, códices ou manuscritos considerados clave na construción da cultura galega. Estas “xoias bibliográficas” definen momentos claves na historia de Galicia. Destacan: unha das cinco versións completas do Codex Calixtinus (imaxe da esquerda), o primeiro libro que se imprimiu en Galicia Breviarium Auriensis, El primer libro impreso en gallego, Proezas de Galicia (1810), o primeiro libro ilustrado impreso en galicia, o primeiro documento escrito en galego Foro do Burgo de Castro Caldelas (1228), a primeira revista ilustrada de Galicia, o primeiro mapa do Reino Galicia, el manuscrito de Sempre en Galiza de Castelao,os versos de Cantares Gallegos de Rosalía de Castro, así coma unha escolma de tratados científicos galegos, entre outras pezas de interese.

Primeiro libro ilustrado impreso en Galicia

Sempre en Galiza de Castelao

Breviarium Auriensis

Primeira revista ilustrada de Galicia

Pódese visitar a exposición ata o 25 de febreiro do 2010.

NOBEL VARGAS LLOSA

2010-11-23T03:11:00.000-08:00

El autor de Conversación en la Catedral y La ciudad y los perros ha sido galardonado con el Premio Nobel de Literatura 2010 "por su cartografía de las estructuras del poder y sus mordaces imágenes sobre la resistencia, la revuelta y la derrota individual".
Desde aquí le enviamos nuestra enhorabuena, y os animamos a que visitéis y conozcáis su obra.

Los alumnos de 4º de ESO y de Literatura Universal le rinden un homenaje y lo celebran con la exposición Nobel Vargas LLosa.
La muestra repasa la biografía, la obra, los escritos y las inquietudes del escritor peruano.

Convocado un concurso de carteles por la Biblioteca del Instituto y el Departamento de Lengua Española, han resultado premiados los siguientes alumnos:

Denís Rodríguez Vázquez (Literatura Universal)
"La organización de las imágenes, en forma de puzle en técnica de collage, emite un mensaje de retazos de vida"

Borja Pazos Alfonso (4º C)
"Su forma de interrelacionar texto-imagen jugando con los distintos modos gráficos (imprenta-manual) es lo más destacable"

    Laura Torres Buceta (4º C)
       "Hay que valorar el trabajo de la alumna a la hora de disponer los elementos"

                 !Enhorabuena!

Semana da Ciencia

2010-11-12T02:58:00.000-08:00

Estamos na Semana da Ciencia, que este ano vai do 8 ao 21 de Novembro, e imos celebrala con varias actividades:

Unha exposición en 16 paneis sobre Biodiversidade, facilitada por el CSIC (Consejo Superior de Investigaciones Científicas),que conmemora o Ano Internacional da Biodiversidade. Preténdese concienciar de que a actividade humana é responsable da reducción da diversidade biolóxica do noso planeta. Conta tamén con unidades didácticas, adaptadas aos diferentes niveis, para a interpretación da exposición. Serán traballadas en diferentes Materias, non só en Bioloxía.

Panel con Novas da ciencia que se enche coas aportacións dos alumnos, profesores e persoal non docente.
Concursos literarios e de fotografía.

DÍA DAS BIBLIOTECAS

2010-10-26T00:42:00.000-07:00

Quen dixo que nas bibliotecas nunca pasa nada? Pasa e moito: desaparicións, encontros, secuestros, misterios, aventuras, intrigas, viaxes... e ata hai quen se namora!!!

Amor en la biblioteca

Cuentan que cuentan que había
una vez una princesa
que vivía en un estante
de una vieja biblioteca.
Su casa era un cuento de hadas,
que casi nadie leía,
estaba entre un diccionario
y un libro de poesías.
Solamente algunos chicos
acariciaban sus páginas
y visitaban a veces
su palacio de palabras.
Desde la torre más alta,
suspiraba la princesa.
Lágrimas de tinta negra
deletreaban su tristeza.
Es que ella estaba aburrida
de vivir la misma historia
que de tanto repetir
se sabía de memoria:
una bruja la hechizaba
por envidiar su belleza
y el prícincipe la salvaba
para casarse con ella.
Cuentan que cuentan que un día,
justo en el último estante,
alguien encontró otro libro
que no había visto antes.
Al abrir con suavidad,
sus hojas amarillentas
salió un capitán pirata
que estaba en esa novela.
Asomada entre las páginas
la princesa lo miraba.
Él dibujó un sonrisa
sólo para saludarla.
Y tarareó la canción
que el mar le canta a la luna
y le regaló un collar
hecho de algas y espuma.
Sentado sobre un renglón,
el pirata, cada noche,
la esperaba en una esquina
del capítulo catorce.
Y la princesa subía
una escalera de sílabas
para encontrar al pirata
en la última repisa.
Así se quedaban juntos
hasta que salía el sol,
oyendo el murmullo tibio
del mar, en un caracol.
Cuentan que cuentan que en mayo
los dos se fueron un día
y dejaron en sus libros
varias páginas vacías.
Los personajes del libro
ofendidos protestaban:
"Las princesas de los cuentos
no se van con los piratas".
Pero ellos ya estaban lejos,
muy lejos, en alta mar
y escribían otra historia
conjugando el verbo amar.
El pirata y la princesa
aferrada al brazo de él
navegan por siete mares
en un barco de papel.

Liliana Cinetto
20 poesías de amor y un cuento desesperado

Estrea

2010-10-25T11:35:00.000-07:00

Comeza a andaina do novo blog da biblioteca. Chámase Bibliototem porque 9 totems a protexen. Foron creados por Santiago Eizaguirre, profesor, artista e gran dinamizador da biblioteca, coa axuda doutro profesor, José María Solla, e un grupo de alumnos. O material de que están feitos son os vellos caneiros do instituto, que botaran ao claustro os obreiros que facían a reforma do tellado. Non podían quedar convertidos en mera ferralla porque por eles fluíu durante 23 anos a auga da chuvia e con ela moitas historias, sentimentos, ilusións, proxectos....Agora nos serven de testemuño e de inspiración. http://comoelaguaquefluye.blogspot.com/